Kitty Doomernik
Over werk en werkwijze Drie decennia nadat de tweede feministische golf ten einde liep kunnen we opnieuw vaststellen dat sommige dingen zijn veranderd en andere niet. Vrouwen hoeven hun positie niet meer zo hard te verdedigen, als voorheen. Er is een groeiende waardering voor hun werk en zij hebben toegang tot alle echelons van de beeldende kunst. Juist hierdoor voelen velen van hen wellicht minder behoefte aan een specifiek feministisch standpunt. Bij de ontwikkelingen van de beeldcultuur in de reclame en de entertainmentindustrie echter is het gebruik van de vrouw als icoon intensiever en onbeschaamder dan ooit, terwijl daaraan door vrouwen evenmin noemenswaardig tegenspel wordt geboden. Hierdoor heeft de rol van vrouwen in de wereld van de beeldende kunst een hoge mate van ambivalentie. Juist deze ambivalentie is voor mij een belangrijke bron van inspiratie. De discrepantie tussen mijn identiteit als vrouw en die als kunstenaar, en de manier waarop ik mijzelf en anderen zie vormen de motor van mijn werk. Het werk beweegt zich daarbij tussen de gebieden die men vaak met ?high? en ?low? art pleegt aan te duiden, het terrein tussen enerzijds de geaccepteerde, elitaire museumkunst en anderzijds de artificiële werkelijkheid van de massamedia. Van hieruit bouw ik aan mijn artistieke commentaar op de condition humaine. Ik ontleed scherp, maar met humor en mededogen, de verhalen die mij raken en weef nieuwe beelden en geschiedenissen uit de losse draden. Het werk van de laatste jaren heeft vaak de vorm van een beeldverhaal; een beeldverhaal dat niet lineair verloopt. De overwegend associatieve beelden zijn niet eenduidig, maar laten ruimte voor interpretatie.
 
Alles over Kitty Doomernik