Adri Verhoeven
Ik herinner me een moment waarop ik gave ronde kiezelsteentjes vond, ingeklemd tussen de voegen van granieten straatkeien. Op mijn hurken was ik verzeild geraakt in een wereld van steen. Het is iets wat ik ook ervaren heb in het hooggebergte. Als je daar bent, ver boven de boomgrens, is er niet veel meer dan steen en ruimte. Mooie momenten zijn dat als je zo in de wereld van steen vertoeft. De stenen leven daar hun leven. Ze zijn er zoals ze zijn. Geduldig, wachtend. Meestal liggend, zelden staand. Maar wel onomstotelijk aanwezig. Tastbaar.
 
Alles over Adri Verhoeven